• @TOM NEWS
  • Aug 2019

The Cult Of Monte Cristo ในความคัลต์มีความเลสฯ

By : ชีวิตผมก็เหมือนหนัง
พอได้อ่าน The Cult Of Monte Cristo จบก็รู้สึกเสียดายเหลือประมาณที่พลาดละครเวทีชื่อเดียวกับหนังสือเล่มนี้ (อันเป็นผลงานเขียนบท/กำกับของ นพพันธ์ บุญใหญ่ – โดยเขาได้ต่อยอดจากบทละครสู่หนังสือนวนิยายขนาดสั้น) เพราะทั้งตัวพล็อต ตัวละคร บรรยากาศ ภาวะกึ่งจริงกึ่งฝัน และความเพี้ยนคลั่งอันแทรกซึมอยู่ในทุกอณูนั้นเข้าทางเรามากๆ

เรื่องราวของเสถียร เจ้าหน้าที่ผู้ควบคุมดูแลวัฒนธรรมอันดีงามให้เป็นไปตามปรารถนาของท่านผู้นำ ซึ่งต้องเดินทางไปเยี่ยมเยียนโรงเรียนคาทอลิค “หญิงล้วน” กลางป่าลึก เพื่อพบกับความวิปริตวิปลาสที่เกิดขึ้นและกำลังจะเกิดขึ้น พร้อมๆ กับต้องต่อสู้กับเพื่อนในจินตนาการ ความทรงจำในวันที่เลิกรากับเมียรัก และการนับถอยหลังเมื่อโลกใกล้เวลาจะแตกดับจากดาวหางที่กำลังจะพุ่งชนโลก

เสน่ห์ของ The Cult Of Monte Cristo นั้นกระจ่างชัดตั้งแต่บทแรก ทั้งภาษายียวนปนหยาบคาย (จนต้องมีคำเตือนทั้งที่ปกหลังและคำนำว่า นิยายเรื่องนี้อาจมีเนื้อหาและภาษาไม่เหมาะกับเยาวชนอายุต่ำกว่า 18 ปี) เทคนิคการเล่าเรื่องที่ผสมผสานกันระหว่างความเป็นละครเวทีและภาพยนตร์ ไปจนถึงตัวละครที่เหมือนจะคุ้นๆ แบบเดียวกับพวกพระเอกในหนังฟิล์มนัวร์ แต่มันก็มีความกวนบาทาเป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง และเมื่ออ่านต่อๆ ไป เราก็ติดหนึบหนับอยู่ในโลกใบนี้ เรื่องราวที่แสนเข้มข้น ปริศนาความตายอันต้องการคำตอบ และเหล่าตัวละครหญิงที่ปรากฎในเรื่องนั้นก็แสบถึงทรวงกันทุกนาง!

ที่สำคัญในเรื่องราวที่เล่าผ่านมุมมองตัวละครเพศชายอย่าง “เสถียร” ของ นพพันธ์ บุญใหญ่ นั้น กลับมีเรื่องราวความสัมพันธ์ระหว่างเด็กผู้หญิงที่เป็นธรรมชาติ เข้าอกเข้าใจ ราวกับเค้าเคยเรียนอยู่ในโรงเรียนหญิงล้วนมากก่อน และยังเล่าถึงการ “ค้นพบ” ความรู้สึกพิเศษกับเพศหญิงด้วยกันของตัวละคร ไปจนถึงฉากเลิฟซีนเบาๆ ด้วย “จูบ” ของเด็กสาวได้อย่างน่าจดจำอีกต่างหาก กลายเป็นว่า ความเลสฯ แบบเบาๆ ใน The Cult Of Monte Cristo ก็กลายเป็นเสน่ห์ที่ทำให้เราหลงใหลหนังสือเล่มนี้มากขึ้นอีกหลายเท่าตัว

เราชอบมาเซอร์หญิงและแก๊งนักเรียนหญิงในโรงเรียนมอนติ คริสโต มาก ในความ Bitchy ในความร้าย มันมีความไร้เดียงสาซุกซ่อนอยู่ตรงไหนสักแห่ง และในความดีงามของนักเรียนหญิงผู้อ่อนต่อโลก มันก็มีความซับซ้อนอะไรบางอย่างอยู่ คือเราไม่สามารถเดาใจตัวละครใดๆ ได้เลย เช่นเดียวกับที่ไม่สามารถเดาเรื่องราวที่จะเกิดขึ้นในหน้าต่อไปได้เช่นกัน ยิ่งพาร์ตสุดท้ายมาถึง เราก็ถึงกับต้องยกมือปิดปากหัวเราะให้กับความบ้าคลั่งของภาพที่จินตนาการจากตัวหนังสืออยู่ในหัว #นี่คือคำชม นะ