• @TOM NEWS
  • Jun 2018

กุหลาบสีเลือด (Crimson Rose) ... ด้านมืดของผู้หญิง

By : ชีวิตผมก็เหมือนหนัง
ผู้หญิง 5 คนมาอยู่รวมกันในบ้านเช่าหลังงาม ในปี 2535 “โรส” หญิงสาวรุ่นพี่ผู้เป็นเจ้าของบ้านที่ถูกนินทาลับหลังว่าเป็นโรคจิต, “เดือน” สาวเปรี้ยวผู้คุกคามทุกคนด้วยคำพูดคำจาและการวางท่าอยู่เหนือคนอื่น, “สลิล” นักศึกษาสาวที่มีอีกอาชีพอยู่เบื้องหลัง, “สีฟ้า” นักศึกษาแพทย์หัวสมัยใหม่ในมาดทะมัดทะแมง และ “ละอองฝน” สาวน้อยผู้อ่อนต่อโลก ในคืนนี้มีใครคนหนึ่งต้องตาย และฆาตกรก็อยู่ในบ้านหลังนี้นี่แหละ

เพราะนี่เป็นเวอร์ชั่นที่ 3 แล้วที่เราได้ดูละคร “กุหลาบสีเลือด” บทละครอันลือลั่นของ ดารกา วงศ์ศิริ (จากเวอร์ชั่นแรกที่ได้ดูในปี 2541 อันจำได้เลือนราง สู่เวอร์ชั่นปี 2555 ที่ครูเงาะ - รสสุคนธ์ กองเกตุ กำกับ) ดังนั้น การนั่งดูในคราวนี้มันจึงไม่ใช่การโฟกัสว่าใครคือฆาตกร ใครมีเบื้องลึกเบื้องหลังอย่างไร แต่อยู่ที่การเก็บรายละเอียดภายในของตัวละคร และตื่นเต้นกับวิธีการเล่าเรื่องในรูปแบบละครโรงเล็กมากกว่า

ไม่แน่ใจว่ามีการปรับเปลี่ยนบทพูดหรือสลับสับเปลี่ยนอะไรมากน้อยแค่ไหน แต่เรารู้สึกว่าเวอร์ชั่นนี้ของผู้กำกับ ภัทรสุดา อนุมานราชธน มันมีความใหม่ในการเล่าเรื่องและลงลึกในดีเทลภายในของตัวละครมาก ที่แน่ๆ การมีตัวละคร “โรส” ในวัยเด็กนั้นส่งผลสั่นสะเทือนมากขึ้นเรื่อยๆ ตามช่วงเวลาที่น้องปรากฏตัว บทพูดโมโนล็อกของแต่ละตัวละครอันโหดหินนั้นก็ทำออกมาได้ดี แบบไม่มีใครกินกันได้ลงเลย

แคสต์และการแสดงของนักแสดงในกุหลาบสีเลือดชุดนี้ มีความเป็นมนุษย์ปุถุชนมากอย่างน่าทึ่ง ซึ่งมันก็ยิ่งทำให้ภาพที่เห็นตรงหน้าสะเทือนใจและน่าหวาดหวั่นมาก ชอบความดำดิ่งของโรสในเวอร์ชั่น “ส้มโอ - ธัญญรัตน์ ประดิษฐ์แท่น” ในขณะที่เวอร์ชั่นก่อนๆ เรารู้สึกว่าเหมือนโรสจะเป็นบ้าจริงๆ เวอร์ชั่นนี้เรารู้สึกแค่ว่าเธอเพียงพังทลายจากข้างใน ไม่ได้วิกลจริตเสียสติสักหน่อย, “ตอย - นวลปณต ณัฐ เขียนภักดี” ในจริตจะก้านน่าตบ และจังหวะวี้ดว๊ายที่ดีงามนั้น เรากลับพบว่า “เดือน” ในเวอร์ชั่นนี้มีตัวตนอยู่จริง เหมือนเจ้ในออฟฟิศหรือเพื่อนรุ่นพี่ใกล้ตัว, “นุ้ย - ธัญภัส จินต์จันทรวงศ์” ทำให้ “สลิล” ในเวอร์ชั่นนี้ดูเป็นนักศึกษาที่เราเดินสวนได้ตามถนน และมันก็ยิ่งทำให้ตัวละครดูจริง, การแสดงของ “แอน - วรัฏฐา ทองอยู่” ไม่ได้เซอรไพรส์เราเท่าไหร่ แต่เราชอบโมโนล็อกของตัวละครละอองฝนของเธอมาก จังหวะดีเหลือเกิน! และ “เมจิ - รัศม์ประภา วิสุมา” ในบทสีฟ้านั้น เราชอบรูปร่างหน้าตาและเสน่ห์เฉพาะตัวของเมจิมาก มันดึงดูดสายตาเราได้ตลอดเวลาเลย

ในความดาร์ก ความหม่น ความรุนแรงของเรื่องราว การเปิดเผยด้านมืดที่ซุกซ่อนอยู่ในตัวเราทุกคนนั้น “กุหลาบสีเลือด” ในเวอร์ชั่นนี้ทำได้ดีอยู่แล้ว แต่ ณ จุดนึง เราเกือบคิดว่ามันจะยืนอยู่ฝั่งการเลือกความตายหรือการฆ่าตัวตายเป็นทางออกที่ดีที่สุดของชีวิต ซึ่งตอนนั้นเราตะลึงพรึงเพริดมากนะ แต่ชั่วขณะเดียว มันก็ฉุดเราออกจากความคิดนั้น และเปิดเผยจุดยืนว่า มันยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามกับความคิดนั้นต่างหาก...

กุหลาบสีเลือด (Crimson Rose) ทำการแสดง ณ Thong Lor Art Space Bangkok ทุกวันพฤหัสบดี – วันอาทิตย์ ตั้งแต่วันนี้จนถึง 8 กรกฎาคมนี้ รายละเอียดเพิ่มเติม www.facebook.com/Thonglorartspace/

Image may contain: 1 person, text